Stats: 385.974
Het levende Licht
Geplaatst: 09-04-1998
Aangepast: 21-02-2019

Het 18.10 uur. Ik zit naast mijn vriendin aan tafel. Het huis ligt iets wat overhoop door de gevolgen van een lek in het dak. Her en der staan emmers in de woonkamer om het binnen sijpelende water op te vangen. Maar twee vrienden onder elkaar, gezellig keuvelend over alledaagse dingen, storen zich niet direct aan deze vochtige toestanden ... integendeel, tussen onze heerlijke koffie en het fijn gebakje leeft meer dan kilte, water en koude!

Mijn lieve vriendin is al geruime tijd ziek. Een diep depressie heeft haar leven bijzonder door elkaar gesmeten. Nochtans is deze vrouw een zeer bijzonder en intellectueel iemand, en dan spreek ik niet eens over haar enorme muzikale talenten! Depressies zijn niet eigen aan karakters of intelligentie, aan rijkdom of bezittingen. Neen, iedereen kan hier het slachtoffer van worden. Persoonlijk had ik de indruk dat mijn vriendin vrij snel en positief uit die donkere periode aan het sluipen was.

Enkele maanden terug was haar leven één ellende, verdriet en een verschrikkelijke puinhoop. Die diepgang was duidelijk verdwenen. Een kwestie dus om enkel nog haar eigen batterijen opnieuw op te laden en het leven weer te hervatten. Toeval of niet? Nieuwe en andere problemen kruisten haar leven en waren zo ingrijpend dat deze "moeilijkheden" verder doordrongen dan de opperhuid. Die avond vertelde ze me haar verhaal.

Plots merkte ik op dat ze koude rillingen verspreide. Een kouwe gloed van energieën stroomde uit haar lichaam en ze koelde plots zeer sterk af ... Ik nam haar hand vast en voelde hoe ze zachtjes weggleed in een donkere wereld van angst en verdriet. Ze begon sneller te ademen, haar ogen draaiden weg en de pupillen werden almaar groter. Ik voelde het leven uit haar wegtrekken en plots nam de angst nog erger toe en ze stamelde enkele woordjes: "wat gebeurt er nu toch met mij ... ?!!"

Ik keek hopeloos toe en voelde enkel nog haar hand in de mijne. Alles leek te sterven! Ik stond recht en nam haar in mijn armen, maar niks hielp. Ze zakte verder en dieper weg. Ze kromp verder ineen, ze ijlde en mompelde enkel nog onvoorstaanbare woordjes. Diep in mezelf voelde ik de zekerheid groeien dat ik haar hier niet mocht laten. Haar adem stokte en plots ....kreeg ze geen zuurstof meer. Ze stikte! Op dat moment voelde in mijn geest in de hare lopen.

Ik belandde in een enorm zwart gat, zonder ramen, zonder licht. Het was een verschrikkelijke eenzame duisternis. Ik was een niemendalletje in een wereld waarin enkel angst, koude en een onhoudbare eenzaamheid leefde. Plots zag ik haar geest. Het leek alsof ze continue door elkaar gezwierd werd van links naar rechts, van boven naar onder als een voetbal. Totaal machteloos en radeloos. Dat kille en angstaanjagende gevoel had ik nooit eerder ervaren.

Plots verscheen een gelaat voor me met puntoren, vrij lang haar en hagelwitte tanden. Zijn ogen gloeiden van plezier. Zijn lach doorgrondde mijn ziel. Plots voelde ik een enorme energiebron boven mijn hoofd en als een flits stroomde een enorm wit licht in dat donkere gat. Onvoorstelbaar hoe sterk en machtig deze energie zich meester maakte over die donkere wereld! De satan en het ijlloze zwarte gat verdwenen als sneeuw voor de zon.

Ik openden mijn ogen en voelde nog steeds die warme energieën in me stromen. Toen wist ik het: het is voorbij! Haar adem normaliseerde, de hyperventilatie verdween onmiddellijk. "Wat is er gebeurd?", vroeg ze verward. Nog geen twee minuten naderhand, zag je aan haar niks meer dat je zou doen herinneren wat ze daarnet nog beleefde. Ongelofelijk!

Mijn onderste ledematen trilden, mijn benen hadden geen enkele kracht meer, mijn handen beefden alsof ik in geen dagen meer gegeten zou hebben. Ik was helemaal op. Ik moest moeite doen om iets te kunnen zeggen. Ik was volledig leeg. Ik bibberde van de kou. En toch had ik een voldaan gevoel. Het leek alsof er iemand ter bescherming een glazen stulp boven mijn lichaam plaatste. Stilaan voelde ik in mijn lichaam een stuwende kracht die alles weer normaal deed functioneren. Een klein kwartier nadien vertrok ik.

Even later in de auto voelde ik weer een enorme warme energie in mijn borststreek, maar dit keer leek was deze warmte werkelijk een enorme hitte. Het straalde zoveel warmte, rust en zaligheid in me dat ik onmogelijk op papier kan beschrijven wat dit voor me betekende. Plots zag ik een gezel naast me staan. Een vriend die al eeuwen met me mee reist. Een man die ik altijd al gekend heb. Een persoon die onvoorwaardelijk van me houdt en mijn diepste wezen kent net zo diep als zichzelf.

Hij zei me:

Wees niet bang, wees echt niet bang, ik ben bij jou... altijd... er gebeurt je niks!

Hij deed een deur open en mijn geest reisde naar een andere wereld, en geloof me, deze ervaring heeft met menselijkheid niks meer te maken. Het leek duizend keer zaliger dan een orgasme en eeuwigdurend. Die liefde, die rust, die eenvoud en dat onvoorstelbaar gelukzalig gevoel is het mooiste wat ik ooit zag. Het hagelwitte licht in die wereld doorgrond je tot op het bot.

Dit wit licht zou mensenogen doen verbranden, maar in de geest is dit licht volgoten van liefde en genegenheid. Maar wat doe ik dan nog op de aarde? Onze wereld daar is zo klein en zo koud! Dit is mijn thuis! Ik wilde meer weten ... Nog voor ik mijn vragen volledig had gesteld, liep het antwoord al bij me binnen. In een enorme snelheid werden vele dingen me plots heel duidelijk! Ik voelde dat onze enige redding op deze wereld uzelf dicht bij God plaatsen is.

Of je nu Boeddhist of Hindoe bent, of de eeuwige jachtvelden van de indianen predikt, eigenlijk heeft het allemaal geen belang. Al de godsdiensten zijn in wezen diezelfde liefdevolle God. De schepper die de mens de kans gegeven heeft om over een eigen wil en leven te beschikken, maar door die gunst ook een Satan in ons creëerde. Schenk je hart aan God, heel gemeend en diep verlangend, en je zal je bewust worden welke liefde uw leven verder zal beïnvloeden. Deze onwaarschijnlijke gebeurtenis is voor mij als op een zerk gebeiteld.

Het ondoorgrondelijke Levende en Liefdevolle Licht verscheen ter compensatie van mijn eerste angstige ervaring in dat verschrikkelijk zwarte gat. Als gelovig mens ben ik gesterkt uit deze situatie gekomen en dit zal mijn visie over het leven, het geloof en over de mens als dusdanig alleen maar sterken. Het Witte licht zal me verder leiden in de toekomst.

In de rust, de liefde en de stilte, zal ik het Licht gebruiken om andere mensen te leren proeven van de taal die iedereen in zich draagt, maar niet altijd even nuttig herkent of gebruikt. Nochtans is deze rijkdom zo groot dat woorden niet bestaan om dat geluk uit te drukken ...

Moge liefde, licht en positieve krachten uw verdere leven mooier kleuren!

Plaats een reactie op deze pagina

Lees even wat je wel/niet bij een reactie kunt plaatsen.


Optie: Je reageert op Nummer 

Je naam (of alias)
  Verplicht

Je e-mailadres (alleen voor admin)
  Verplicht

Optie:
Je website link die geplaatst mag worden

Te plaatsen reactie

↑ Naar Top ↑